اين روز ها كه تب و تاب انتخابات شوراي چهارم اسلامي شهرها و روستاها فرو نشسته و منتخبين مردم در جاي جاي كشور پهناور ايران مشخص گرديده اند «انتخاب شهردار» در شهرها بدل به موضوع اصلي محافل شورايي گرديده است.

از جابجايي شهردار قاليباف در كلان شهر تهران گرفته تا تغيير شهرداران مراكز استان و شهرهاي بزرگ كشور، سوژه داغ محافل در اين روزها است. مرودشت بعنوان يكي از 100 شهر مهم و پر جمعيت كشور نيز از اين قاعده مستثني نبوده و زمزمه حضور شهردار جديد از گوشه و كنار شهر و از لابلاي صحبت هاي اعضاي راه يافته به شوراي چهارم شنيده مي شود.

حاصل كار شوراي سوم اسلامي شهر، انتخاب دو شهردار به نام هاي دهداري پور و خسرواني است كه نخستين تجربه تصدي شهرداري در كارنامه مديريتي خويش را در شهر مرودشت تجربه نموده و حاصل عملكرد ايشان امروز پيش روي شهروندان است. كارنامه اي كه همانند ساير شهرداران اين مرز و بوم، حاوي نقات قوت و ضعف است. نقاط قوتي كه بايد مشدد شود و نقاط ضعفي كه بايست مرتفع گردد.

نكته مهم در اين ميان « بستن راه آزمون و خطا» در مديريت شهري است كه وظيفه اي است خطير بدوش اعضاي محترم شوراي چهارم اسلامي شهر كه با بهره گيري از تجربيات گذشته و ميدان دادن به علم و تخصص، دل مردم و موكلين خويش را شاد سازند.

تحليل رفتن توان مالي و بدهي هاي موجود شهرداري نكته اي است كه در انتخاب شهردار جديد بايد مد نظر داشت. قدرت جذب منابع مالي جديد و پايدار، توان عملياتي در ايجاد ارتباط با سرمايه گذاران معتبر و روابط عمومي قوي از فاكتور هاي مورد نياز شهردار جديد است تا با تكيه بر آن بتواند چرخ مديريت شهري دومين شهر استان را با سرعتي مناسب به حركت درآورد.

اصلاح ساختار سنتي شهرداري از اولويت هاي مهم بعدي است كه توان مديريتي فراوان، بهره هوشي بالا، شخصيت مستقل و دانش اداري و مالي ويژه اي را طلب مي نمايد.

موارد بسياري در انتخاب شهردار جديد مورد نياز است كه از حوصله بحث خارج است اما آن چه گفتني است اين كه:

آينده اين شهر در گرو تصميم اعضاي شوراي چهارم اسلامي شهر است. تصميمي كه مهمترين فاكتور براي قضاوت درباره موفقيت يا عدم موفقيت شوراي چهارم در آينده خواهد بود. ضمن احترام به زحمات و تلاش هاي خسرواني شهردار فعلي و بدون جو سازي، فشار بر اعضاي محترم شوراي چهارم و ايجاد توقعات خارج از توان ايشان، بايست منتظر نشست و ديد كه: شهردار بعدي مرودشت چه كسي است؟