سال ها قبل كه مجموعه علوم و تحقيقات مرودشت با هدف استقرار رشته هاي كارشناسي ارشد و دكترا در محل مجتمع صنعتي گوشت فارس افتتاح گرديد، موجي از خوشحالي را در ميان علاقمندان به تحصيلات و آموزش عالي در مرودشت ايجاد كرد.

هرچند تغيير نام علوم و تحقيقات مرودشت به علوم و تحقيقات فارس، كمي از از شيريني مطلب كاست اما استقرار اين واحد ارزشمند در جغرافياي مرودشت تسكيني بود بر وقايع رخ داده. ماجراهاي تلخ و شيرين اين مجموعه در سال هاي فعاليت، دستاويز مردم، سياسيون و اصحاب خبر در شكل دادن به حواشي فراوان پيرامون اين واحد دانشگاهي بوده است.

اينك و پس از گذشت 8 سال از تأسيس، ماجراي تازه اي رخ داده و آن «انتزاع اين مجموعه از واحد مرودشت و الصاق آن با تمامي زير مجموعه هاي اداري، مالي و دانشجويي به دانشگاه آزاد اسلامي واحد شيراز» است كه دردي تازه را بر پيكره اين شهر وارد آورده است. لازم به ذكراست كه هزينه 5/2 ميليارد توماني خريد اين مجموعه در سال 85 از محل منابع مالي دانشگاه آزاد مرودشت تأمين شده و طبيعي است كه ارزش افزوده امروز اين واحد كه بالغ بر 100 ميليارد تومان برآورد مي شود، حق طبيعي مردم شريف شهرستان مرودشت است. علاوه بر ارزش مالي اين مجموعه، جايگاه علمي و آموزشي اين واحد در رنكينگ منطقه اي و بين المللي، موضوعي نيست كه بتوان بسادگي از آن چشم پوشيد.

سوال اصلي اين است كه چگونه ممكن است يك واحد دانشگاهي مستقر در حوزه تقسيمات كشوري مرودشت كه داراي فرمانداري مستقل است، به لحاظ اداري و تشكيلاتي وابسته به شهرستان شيراز باشد؟

جاي آن است كه همه با هم، دردمندانه اين دوبيتي باباطاهر را زمزمه كنيم:

گلی که خوم بدادم پیچ و تابش         به آب دیدگونم دادم آبش
به درگاه الهی کی روا بی؟       گل از مو، دیگری گیره گلابش...

«تحريريه هفته نامه مرودشت»