شهر ما در بسیاری از زمینه ها، استثناء به حساب می آید. از نظر تنوع و میزان تولید محصولات کشاورزی، در سطح استان و بلکه کشور یک استثناء به حساب می آییم. حضور دو اثر تاریخی منحصر بفرد و ثبت شده در یونسکو، در بعد میراث فرهنگی، از شهر ما یک استثناء ساخته است. از لحاظ تعداد ملی پوشان و ورزشکاران دارای مقام و عنوان کشوری و بین المللی، با توجه به میزان جمعیت، یک استثناء هستیم. در میزان مشارکت و حضور شهروندان در پدیده های اجتماعی مانند انتخابات(بعد از مرکز استان) نیز، از استثنائات به شمار می آییم. در میزان پرداخت مالیات توسط کسبه و شهروندان، تعداد مصدومین و مجروحین در جاده موسوم به “جاده مرگ” و… نیز از جمله نوادر و استثنائات محسوب می شویم.

 
با این حال، آنچه که این روزها، از مرودشت، یک چهره استثنائی ساخته، نه پدیده های اجتماعی است و نه حوادث طبیعی، بلکه وضعیت مبهم و بی سروسامان یک اداره است که با توجه به نیازهای امروز جامعه، باید چشم و چراغ ارگان های شهر باشد و نقش و تاثیرآن، در تمام حوزه های مدیریتی و اجتماعی دیده شود.

 
اما متأسفانه، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی مرودشت، مدت ها قبل از آمدن زمستان، به “خواب زمستانی” رفته است. کافیست شهروندی به هر دلیل، نیازمند گرفتن امضاء از این اداره باشد تا معنای واقعی سردرگمی را درک کند.

 
بیش از ۵ ماه است که نه تنها در این اداره مدیری نصب نشده(مقاله به زودی در این مکان مدیر نصب می شود)، بلکه بدون سرپرست نیز مانده و این مسئله اگر خلاف قانون نباشد!! به واقع استثناء دیگری را برای شهر ما رقم زده است. در حالی که ممکن است یک وزارتخانه، اداره، ارگان و نهاد بدون وزیر و مدیر بماند اما ادامه حیات آن بدون سرپرست، فقط و فقط از عهده ما بر می آید وبس!!

 
سئوال اصلی اینجاست که طی این مدت که اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی مرودشت حتی سرپرست نیز نداشته است، مکاتبات اداری بین این نهاد با سایر ادارات شهر و اداره کل چگونه انجام شده است؟ آیا طی این مدت هیچ نامه، درخواست و مکاتبه ای، نیازمند امضاء مدیر و سرپرست این اداره نبوده است؟آیا غیبت مدیر و سرپرست این اداره از سوی مدیران و مسئولین دیگر نهادها جای سئوال نبوده است؟ همین چند سئوال به ظاهر ساده، می تواند نگاه مسئولین محترم را به مقوله فرهنگ در شهر ما روشن تر سازد.

 
پس از تمام شدن دوره آزمون و خطای مدیریت قبلی در این اداره، ای کاش مسئولین محترم مربوطه، حداقل حق امضاء را برای یکی از کارمندان محفوظ می داشتند تا کار ارباب رجوع بر زمین نماند.

 
با توجه به فرصت اندک پیش رو تا تعطیلات نوروزی و سرازیر شدن سیل مسافرین و گردشگران به تخت جمشید، لزوم معرفی یک مدیر قوی و توانمند بیش از پیش به چشم می آید تا با برنامه ریزی مناسب و تشکیل کارگروهای فرهنگی، از این فرصت، برای معرفی هرچه بهتر شهرمان استفاده نماییم.