یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های مهم پیش روی مردم در شهرستان مرودشت، خشک‌سالی و کمبود نزولات آسمانی و منابع ذخیره آب است و از آنجایی‌که کشور ما در جهان، کشوری کم‌آب محسوب می‌شود و از طرفی تغییرات اقلیمی موجب کم‌آبی بیشتر شده است، هم‌اکنون با وجود گذر و گذارِ نزدیک به دوماه و نیم از فصل پاییز، اما میزان ریزشهای جوی در سال زراعی جاری نیز  چنگی به دل نزده و مرودشت کشاورزخیز و روستاهای بخشهای پنجگانه آن، همچنان در فقر تنش های آبی به سر می‌برند.

🔸یکی از روستاهایی که در بخش درودزن شهرستان مرودشت طی این سال‌ها با تنش آبی، اُفت فشار، نبود آب آشامیدنی سالم و بهداشتی و در نهایت قطعی مکرر آب روبرو است، روستای گلمکان علیا با جمعیت حدود ۱۵۰۰ نفری است که برابر اظهارات ساکنان بومی و محلی این روستا به ازای هر دو روز(۴۸ساعت) فقط ۲ ساعت آب آشامیدنی گل آلود، ناسالم و غیربهداشتی در شریان‌های این روستا جریان دارد که این مشکل اساسی، باعث بروز چالش‌های بسیاری برای اهالی شده است.
🔹بدیهی است مسئولان شهرستان مرودشت  می‌بایست به مسئله‌ی بی‌آبی، کم‌آبی، افت فشار و عدم دسترسی اهالی این روستا به آب آشامیدنی سالم و بهداشتی توجه جدی داشته باشند و نسبت به رفع این مشکل چندساله اقدام ضروری و فوری را اتخاذ نمایند.

🔸شهرستان مرودشت یک شهرستان کشاورزخیز با بافت کشاورزی- دامداری است، و نبود آب آشامیدنی سالم و بهداشتی، معضل مهمی است که نمی‌توان به‌سادگی از آن عبور کرد.

🔹 با این حال شواهد عینی نشان می‌دهد در دوره‌های مختلف، همواره بخشی از جمعیت روستاهای شهرستان مرودشت، به‌علت کمبود شدید آب دچار چالش‌های مختلف شده، محیط روستا را ترک و به شهرهای مرودشت و شیراز مهاجرت کرده‌اند. در این میان، تعدادی از آبادی‌های روستایی، تقریبا خالی از سکنه شده است و شمار دیگری در آستانۀ خالی‌شدن قرار دارند، با وجود اینکه برخورداری از آب آشامیدنی از حقوق اولیۀ افراد یک جامعه است، مناطق روستایی این شهرستان، از جمله برخی از روستاهای در حاشیه تنش‌های آبی، نیاز به توجه بیشتر و سیاست‌گذاری‌ مسؤلان در توسعه آب آشامیدنی سالم و بهداشتی دارند.